coronavirus1399



اه های انتقال؛ انتقال از طریق تماس و قطرک ها

انتقال کووید- ۱۹ می تواند از طریق تماس مستقیم، غیرمستقیم یا نزدیک با افراد آلوده از طریق ترشحات آلوده مانند بزاق و ترشحات تنفسی یا قطرک های تنفسی آنها هنگامی که فرد آلوده سرفه، عطسه، صحبت کند یا آواز بخواند، اتفاق بیافتد.

قطرک های تنفسی قطری ۱۰-۵ میکرومتری دارند. به قطرک ها با قطر کمتر از ۵ میکرومتر نیز هسته های قطرکی یا آئروسل گفته می شوند. انتقال قطرک های تنفسی می تواند در هنگام تماس نزدیک شخص (تا فاصله ۱ متر) با یک فرد آلوده که دارای علائم تنفسی است (مثل سرفه یا عطسه) یا در حال صحبت کردن یا آواز خواندن است، رخ دهد.

در این شرایط، قطرک های تنفسی حاوی ویروس می تواند به دهان، بینی یا چشم های فرد مستعد برسد و به عفونت منجر شود. انتقال غیرمستقیم از طریق تماس یک میزبان مستعد با یک شی یا سطح آلوده fomite نیز امکانپذیر است.

راه های انتقال؛ انتقال هوابرد (انتقال از طریق هوا)

انتقال از طریق هوا (انتقال هوابرد) به گسترش و انتشار عامل ایجاد عفونت از طریق هسته های قطرکی (آئروسل) گفته می شود که در صورت معلق بودن در هوا در مسافت های طولانی و مدت زمان زیادی به صورت عفونی باقی می مانند. هوابرد بودن کووید ۱۹ می تواند در طی فعالیتها و درمان های پزشکی که ممکن است منجر به تولید آئروسل شود، رخ دهد.

WHO همراه با متخصصین علمی، به طور فعال بحث و ارزیابی کرده اند که آیا کووید- ۱۹ ممکن است در صورت عدم وجود روش های تولید آئروسل، به ویژه در محیط های داخلی با تهویه ضعیف منتشر شود؟ فیزیک هوای بازدمی و فیزیک جریانات فرضیه هایی را در مورد مکانیسم های ممکن انتقال کووید- ۱۹ از طریق آئروسل ها ایجاد کرده است.

بررسی جزئیات پژوهش های صورت گرفته حاکی از آن است که انتقال بیماری از طریق قطرک ها و سطوح آلوده می تواند بصورت فرد به فرد صورت گیرد.

علاوه بر این، محیط های تماسی نزدیک (محیط صمیمی) در مراکز عمومی ممکن است انتقال بیماری را از تعداد کم بیمار به بسیاری از افراد دیگر تسهیل کند (انتشار بسیار بالا،) به ویژه هنگامی که در عدم رعایت فاصله اجتماعی دستها شسته نشود و یا از ماسک استفاده نشود.

راه های انتقال؛ انتقال از طریق فومیت (سطوح) آلوده

ترشحات یا قطرک های تنفسی که توسط افراد آلوده دفع و منتشر می شود، می توانند سطوح و اشیا را آلوده کرده و باعث ایجاد فومیت (سطوح) آلوده شوند. ویروس کووید -۱۹ زنده و/ یا RNA ردیابی شده توسط RT-PCR بسته به شرایط محیطی (از جمله دما و رطوبت) و نوع سطح به ویژه با غلظت های بالا در محیط های درمانی بیماران COVID-۱۹ در بازه های زمانی مختلف از ساعتها تا روزها یافت می شود.

بنابراین ویروس ممکن است به صورت غیر مستقیم از طریق لمس سطوح در محیط های گذرا یا لمس اشیاء آلوده به ویروس از طریق یک شخص آلوده (مثلاً گوشی معاینه پزشک یا دماسنج) و به دنبال آن لمس دهان، بینی یا چشمها، انتقال یابد.

با وجود شواهد و مدارک پی در پی در مورد آلودگی سطوح به کووید- ۱۹ و بقای ویروس در برخی از سطوح، هیچگونه گزارش خاصی وجود ندارد که مستقیماً انتقال از طریق سطوح آلوده را مطرح کرده باشد. افرادی که با سطوح بالقوه عفونی در تماس هستند اغلب با فرد بیمار نیز در تماس نزدیک هستند؛ بنابراین تشخیص بین انتقال عامل بیماری از طریق قطرک های تنفسی و یا سطوح آلوده دشوار است.

با این حال، سطوح آلوده بعنوان یکی از راه های انتقال کووید- ۱۹ می تواند بیانگر آلودگی محیط پیرامون ناشی از تماس با افراد باشد و البته این واقعیت را بیان کند که ویروسکروناو سایر ویروسهای تنفسی می توانند از این طریق انتقال یابند.

سایر روش های انتقال

RNA ویروس کووید- ۱۹ همچنین در سایر نمونه های بیولوژیکی از جمله ادرار و مدفوع برخی از بیماران مشاهده شده است. برخی از مطالعات از شناسایی RNA ویروس کووید- ۱۹ در پلاسما یا سرم خبر داده اند، و همچنین ویروس می تواند در سلول های خونی تکثیر شود. با این حال، نقش انتقال ویروس از طریق خون هنوز مشخص نیست.

در حال حاضر، هیچ مدرکی برای انتقال داخل رحمی کووید -۱۹ از ن باردار آلوده به جنین آنها وجود ندارد، اگرچه داده ها محدود هستند. WHO اخیراً چکیده علمی در مورد شیردهی و COVID-۱۹ منتشر کرده است. انتقال کووید- ۱۹ از مادر به جنین تاکنون مشاهده نشده است.

چه زمانی افراد آلوده به کووید -۱۹ دیگران را آلوده می کنند؟

دانستن اینکه چه زمانی یک فرد آلوده می تواند کووید -۱۹ را گسترش دهد، به اندازه چگونگی راه های انتقال و گسترش ویروس مهم است. WHO اخیراً گزارش علمی کوتاهی منتشر و به این موضوع پرداخته است که چه زمانی ممکن است شخص آلوده به ویروس بر اساس شدت بیماری خود، آن را گسترش دهد.

شواهد نشان می دهد که RNA ویروس کووید- ۱۹ اندازه گیری شده توسط RT-PCR را می توان در افراد مبتلا با بیشترین بار ویروس، ۱-۳ روز قبل از شروع علائم آنها تشخیص داد، همچنین ویروس در محدوده روز شروع علائم نیز شناسایی شده و پس از آن با گذشت زمان کاهش تدریجی داشته است.

به نظر می رسد نتایج آزمایش RT-PCR به طور کلی برای افراد بدون علامت ۱-۲ هفته و برای بیماران مبتلا به بیماری خفیف تا متوسط، تا ۳ هفته یا بیشتر مثبت است. در بیماران با درجه ابتلا شدید به ۱۹-COVID این زمان می تواند بسیار طولانی تر باشد.

ویروس زنده در نمونه بیمار بدون علامت و در بیماران مبتلا به بیماری خفیف تا متوسط به مدت ۸-۹ روز پس از شروع علائم و در مدت زمان طولانی تر در بیماران به شدت بیمار، تشخیص داده شده است. افراد آلوده به کووید -۱۹ بدون علائم بیماری نیز می توانند دیگران را آلوده کنند.

میزان گسترش و شیوع بیماری بدون علامت در جامعه ناشناخته است. نسبت افراد بیمار بدون علائم بالینی احتمالاً تحت تاثیر سن متفاوت است. به طوریکه به دلیل افزایش شیوع بیماری های زمینه ای در گروه های سنی بالاتر، خطر ابتلا به بیماری در این گروه سنی با درجه شدیدتری وجود دارد و در عین حال مطالعات نشان می دهند که کودکان نسبت به بزرگسالان از نظر بالینی علائم کمتری را نشان می دهند.

اقدامات پیشگیری از انتقال بیماری

درک چگونگی، زمان و موقعیت هایی که افراد آلوده شده، ویروس را انتقال می دهند برای ایجاد و اجرای روش های کنترل و شکستن زنجیره انتقال مهم است. شواهد و تجربیات موجود نشان می دهد که محدود کردن تماس نزدیک بین افراد آلوده و سایر افراد، پایه اصلی شکستن زنجیره انتقال ویروس عامل ایجاد COVID-۱۹ است.

جلوگیری از انتقال را به بهترین وجه با شناسایی هرچه سریعتر موارد مشکوک، آزمایش و جدا کردن افراد عفونی می توان انجام داد. علاوه بر این، شناسایی افراد در تماس نزدیک با بیمار، بسیار حیاتی است تا بتوان با قرنطینه کردن آنها و همچنین شکستن زنجیره انتقال از روند روبه جلو شیوع بیماری جلوگیری کرد.

بنابراین دوران قرنطینه باید از آخرین تماس با فردی که به ویروس مبتلا شده به مدت ۱۴ روز بطول بیانجامد. اگر این امکان وجود نداشته باشد که در یک مکان جداگانه قرنطینه انجام شود، نیاز است فرد به مدت ۱۴ روز خود را در محل زندگی خویش قرنطینه کند.

برای پیشگیری از انتقال، WHO مجموعه ای کامل از اقدامات را توصیه می کند از جمله:

* شناسایی بیماران مشکوک در اسرع وقت، آزمایش و جداسازی کلیه موارد (افراد آلوده) در محل هایی با امکانات مناسب.

* شناسایی و قرنطینه کردن تمام افراد در تماس نزدیک با افراد بیمار. آزمایش کردن افراد با علائم پیشرونده بیماری. جداسازی آنها درصورت آلوده بودن.

* استفاده از ماسک های پارچه ای در موقعیت های خاص و به ویژه در مکان های عمومی که ازدحام وجود دارد و سایر اقدامات پیشگیری مانند حفظ فاصله اجتماعی امکان پذیر نیست.

* بکارگیری اقدامات احتیاطی مربوط به تماس و قطرک ها توسط کارکنان بهداشتی که از بیماران ۱۹-COVID مشکوک و تأیید شده مراقبت می کنند.

* استفاده مداوم از ماسک پزشکی توسط کارکنان بهداشتی و درمانی شاغل در کلیه مناطق کلینیکی و در طی کلیه فعالیت های روزمره در کل شیفت کاری.

* در هر زمانی، بهداشت مکرر دست، حفظ فاصله اجتماعی از دیگران در صورت امکان و حفظ قوانین تنفسی رعایت شود.

* دوری از مکانهای شلوغ، مکان ها با ارتباط نزدیک و صمیمی و فضای محصور با تهویه ضعیف.

* برای محافظت از دیگران ماسک پارچه ای را در فضای بسته و پر ازدحام بپوشید و از تهویه مناسب محیطی در کلیه محیط های بسته و تمیز کردن مناسب و ضد عفونی محیط اطمینان حاصل کنید.


ویروس های کرونا چه هستند؟

ویروس های کرونا گروه بزرگی از ویروس ها هستند که می توانند حیوانات و انسان ها را آلوده کنند و باعث بروز ناراحتی های تنفسی شوند؛ این ناراحتی ها ممکن است به اندازه سرماخوردگی خفیف یا به اندازه ذات الریه شدید باشند. در موارد نادر، ویروس های کرونای حیوانی، انسان ها را آلوده می کنند و سپس بین آنها سرایت پیدا می کنند. شاید ویروس SARS (نشانگان تنفسی حاد) در سال 2002 الی 2003 را به خاطر بیاورید؛ این ویروس نمونه ای از ویروس کرونا بود که از حیوانات به انسان منتقل شد. یکی دیگر از موارد مهم و جدیدتر نژاد ویروس کرونا، MERS (نشانگان تنفسی خاورمیانه) نام دارد که در سال 2012 در خاورمیانه کشف شد و به گفته دانشمندان این ویروس ابتدا از شتر به انسان انتقال پیدا کرده است.

ویروس کرونا چگونه سرایت پیدا می کند؟

در انسان، این ویروس عمدتاً از طریق تماس مستقیم با فرد بیمار سرایت پیدا می کند. این ویروس همچنین می تواند از طریق لمس سطح آلوده و سپس لمس دهان، بینی یا چشم ها سرایت پیدا کند، اگرچه گمان می رود این شیوۀ اصلی سرایت ویروس نباشد.

مردم چگونه می توانند از سرایت این بیماری پیشگیری کنند؟

<<مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری>> (CDC) اقدامات بهداشتی خوبی ازجمله این موارد را توصیه می کند: شستشوی مکرر دست، مصرف مایعات، سرفه کردن در قسمت داخلی آرنج یا دستمال کاغذی و ماندن در خانه در صورت احساس بیماری. به علاوه، توصیه می کنیم که حتی اگر بیمار نیستید در خانه بمانید، مگر اینکه واقعاً لازم باشد بیرون بروید، و فاصله گذاری اجتماعی را رعایت کنید (حداقل شش فوت یا حدود دو متر از دیگران فاصله بگیرید) وماسکی بپوشید که دهان و بینی شما را بپوشاند.

علائم بیماری ویروس کرونای جدید (کووید-19) چیست؟

موارد زیر علائم ویروس کرونای جدید هستند:

تب یا لرز

سردرد

سرفه، گلودرد، انسداد بینی یا آبریزش بینی

از دست دادن ناگهانی حس چشایی یا بویایی

تنگی نفس یا مشکل در تنفس

حالت تهوع، استفراغ یا اسهال

سرگیجه، یا درد عضلات یا بدن

آیا کووید-19 قابل درمان است؟

هیچ واکسنی وجود ندارد و از آنجایی که ویروس است، آنتی بیوتیک ها هم روی آن تأثیری ندارند. ارائه دهندگان مراقبت بهداشتی بدون اینکه درمان خاصی وجود داشته باشد، عموماً اقدام به معالجه علائم و ایجاد احساس راحتی بیشتر در بیمار می کنند.

آیا CHLA بیماران و ملاقات کنندگان را غربال می کند؟

کارکنان کادر پزشکی ما، در همه تعاملاتشان با بیماران، از جدیدترین رهنمودهای <<اداره بهداشت عمومی شهرستان لس آنجلس>> پیروی می کنند تا مانع از گسترش این ویروس جدید شوند. تمام کارمندان و بازدیدکنندگان بیمارستان ها از نظر علائم این بیماری غربال می شوند. هر شخصی که در غربالگری شفاهی رد شود، آزمایش تشخیص ویروس روی او انجام می شود. به علاوه، آزمایش تشخیص ویروس روی تمامی بیماران CHLA پس از پذیرش در بیمارستان انجام می شود. این مورد شامل آزمایش بیماران با رویه های آتی است.

در صورت داشتن چه علائمی باید به پزشک مراجعه کرد؟

اگر شما یا فرزندتان تب، سرفه یا مشکلی در تنفس دارید، باید فوراً به پزشک مراجعه کنید. اگر مشکوک به کووید-19 هستید پیش از مراجعه به بیمارستان، با پزشک یا بخش اورژانس تماس بگیرید تا این مرکز اطمینان حاصل کند که شما در صورت ابتلا به این ویروس، شخص دیگری را در معرض خطر ویروس قرار نمی دهید.

آیا باید برای کودکم از ماسک استفاده کنم؟

خیر. نباید این کار را انجام دهید. طبق توصیه ارائه شده ازسوی <<مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری>> ایالت کالیفرنیا و شهرستان لس آنجلس، هرگاه قصد خروج از منزل را دارید باید صورت خود را با ماسک پارچه ای بپوشانید، به استثنای کودکان زیر 2 سال. بنابر توضیحاتدکتر مایکل اسمیت (Michael Smit)، متخصص بیماری های عفونی در Childrenrsquo;s Hospital Los Angeles، دلیل اصلی این است که استفاده از ماسک می تواند برای خردسالان مشکلات تنفسی به وجود آورد. اگر این موضوع با عدم توانایی خردسالان برای بیان این فشار یا برداشتن ماسک ادغام شود، می تواند خطر خفگی برای آن ها به همراه داشته باشد.

طبق گفته دکتر اسمیت، سرپرست پزشکی بخش کنترل و پیشگیری از بیماری های عفونی در CHLA: <<اگر خردسالان در تنفس دچار مشکل شوند، به راحتی نمی توانند این موضوع را بیان کنند. هیچ کس نمی خواهد با هدف کمک به فرزندش به صورت او ماسک بپوشاند، اما سهواًاو را در معرض خطر احتمالی خفگی قرار دهد.>>

از کجا می توان به روزترین اطلاعات را کسب کرد؟


کروناویروس ها(نام علمی:Coronaviruses)خانوادهبزرگی ازویروس هاو زیر مجموعهٔکروناویریدههستند که از ویروسسرماخوردگیمعمولی تا عامل بیماری های شدیدتری همچونسارس،مرسوکووید ۱۹را شامل می شود.[۱][۲]کروناویروس ها در دههٔ ۱۹۶۰ کشف شدند[۳]و مطالعه بر روی آن ها به طور مداوم تا اواسط دهه ۱۹۸۰ ادامه داشت.[۴][۵]این ویروس به طور طبیعی در داران و پرندگان شیوع پیدا می کند، با این حال تاکنون هفت کروناویروس منتقل شده به انسان، کشف شده است. آخرین نوع آن ها،کروناویروس سندرم حاد تنفسی ۲ (SARS-CoV-2)، در دسامبر ۲۰۱۹ در شهرووهانچینباهمه گیریدرانسانشیوع پیدا کرد. کرونا ویروس پس از مدت کوتاهی تمام جهان را درگیر کرد.[۶]


آخرین ارسال ها

خرید سکه ساکر استارز محل تبلیغات شما محل تبلیغات شما

آخرین جستجو ها

mediatech forbetterschool birsciginre fakhroddin-nouri grastheomendy headsbidboso buy-and-sell-coal-ig sabtava مرکز آموزشی و توانبخشی سامان roytiaconto